خراج ملک ری پرداخت میکردم به زلفانت  

من از جهاني دگرم

ساقي ازاين عالم واهي رهايم كن

نميخواهو در اين عالم بمانم

بيا از اين تن آلوده و غمگين رهايم كن

تو را اينجا به صدها رنگ ميجويند

تورا با حيله و نيرنگ ميجويند

تو را با نيزه ها در جنگ ميجويند

تو را اينجا به گرد سنگ ميجويند

تو جان ميبخشي و اينجا

به فتواي تو ميگيرند جان از ما

نميدانم كيم من ؟ نميدانم كيم من ؟

آدمم ؟ روحم ؟ خدايم ؟ يا كه شيطانم؟

تو با خود آشنايم كن